سه راهی بخش کوهنانی نرسیده به کارخانه گچ لرستان درختی مرگ خویشتن را به نظاره بنشسته است این درخت نامش «دارتویله گه » است .

دارتویله گه سالیان دراز تاریخ را با آبا و اجداد ما بصورت شخصیتی محترم و بزرگوار به سر رسانده و با حافظه ای به درازای تاریخ به دوره ی کنونی گام نهاده است

 اما اکنون سیه دلانی چنگ بر گلویش فشرده اند و سینه اش را با خنجر نادانی و بی شعوری فراخ نموده اند این جاهلان بی غیرت در شکاف سینه اش حتی از آتش سوزان فرو گزار نکرده اند

« دار تویله گه»خاطره دارجنگه ی نوشاد ابوالوفا شاعر بزرگ لکستان را زنده می کند هر چند ما نمی دانیم سروده ی بلند و حماسی استاد نوشاداز چه درختی الهام گرفته است

*دارتویله گه برای مردم این دیار جنبه تقدس داشته است درود بر آنکس که به این درخت جنبه ی تقدس داده است تا مردمانی که ارزش و قدر طبیعت را نمی دانسته اند تحت نام تقدس از آسیب به آنها اجتناب ورزند*

آنانکه بر  صندلی های نان و آب دارریاست لم زده اند و بی آنکه حقشان باشد تنها با زد و بند های سیاسی و پاچه خواری این و آن بدین مقام ها رسیده اند چه انگیزه ای برای اجرای وظایف خویش می یابند جز آنکه به فکر انباشتن جیب و پز مقام و منصب می اندیشند راستی  میراث کهن فرهنگی ما را از چه رو بدین افراد سپرده اند تا چوب حراج بر آنها بزنند و ما را  افرادی بی هیچ هویت فرهنگی تحویل آیندگان بدهند چرا از آنچه که گذشتگان ما با تمام رنج و اندوه خویش تا کنون به ارث گذاشته اند حمایت نمی شود پس اینهمه بروکراسی عریض و طولانی و بی مصرف به چه کار می آید . چرا طبیعت زیبای خدا داده را این چنین به چپاول سپرده اند چرا طبیعت زیبا ی ما اینچین با سرعتی باور نکردنی در حال نابودی استمنبع:وبلاگ فرشه لکستان